سال جدید

خیلی وقت بود که نیومده بودم توی وبلاگم تا از روزمرگیهام، اتفاقتی که افتاده، احساساتم و برنامه هام بنویسم. راستش کمی از نظر روحی آزرده هستم. نمیدونم از کجا شروع کنم ولی خیلی دلم از آدمهای اطرافم پره. نمیخوام بگم دیگران مشکل دارند. این بار میخوام بگم مشکل از منه. مشکل از منه که همیشه از دیگران انتظار دارم. درسته خودم هم برای دوستام کم نمیگزارم ولی اصلا درست نیست که وقتی من کم نمیگزارم انتظار داشته باشم دیگران هم کم نگذارن. نمیدونم ولی خیلی دلم میخواد یه روز هم که شده کاملا مستقل از همه زندگی کنم. چقدر خوبه آدم برای خودش زندگی کنه. اگه برای خودش زندگی کنه دیگران هم رابطه خوبی باهاش برقرار میکنن.

سعی میکنم از این به بعد از هیچ بنی بشری هیچ انتظار و توقعی نداشته باشم. یه مدت همه رو کنار بگذارم و به امورات خودم برسم. مثلا انتظار نداشته باشم که مردم جلوی دهنشون رو ببندن. بزار هر کی هرجوری که هست باشه و من هم هرجوری که هستم باقی میمونم. اینجوری خیلی خوب و راحته.

فعلا