چند روزیه یا بهتر بگم چند وقتیه که افتادم رو دور اینکه ببینم کی چیکار داره میکنه. منظورم گشت و گذار توی پروفایل گوگل اسکولار اساتید و دانشجوهایی هست که میشناسم و با هم همرشته هستیم. احساس میکنم بدجوری از قافله رشته عقب افتادم. یه روزی بود که هرکی هر کتابی از من میپرسید من خونده بودم. هر کی میخواست در این رشته ادامه تحصیل بده من راهنماییش میکردم. هرکی میخواست شاخه های این حوزه رو دنبال کنه من بهش یاد میدادم. الان بدجوری همه چیز فراموشم شده.
دلم میخواد برگردم به روزهای اوج خودم. خدا نگذره از فلانی و بهمانی که بدجوری مشکل مالی برای من درست کردن و منو توی پروژه های پولی مزخرف دانشگاه ش ب انداختن. ولی زیاد نمونده. کم مونده که این دو سه تا پایان نامه مزخرف زیر دستم تموم بشه و برگردم سر کارهای خودم. این دو روز رو میخوام کار پریسا رو ببندم و تموم کنم. بلکه یکم راحتتر بشم. این روزها باید با دور تندتری کار کنم.
بازم میام و از کارهای این چند وقته مینویسم. فعلا
برچسب: تندتر,
نویسنده: کیان هاشمی